760. Rob Rensenbrink

 

Cześć,

Bohaterem dzisiejszego posta jest Rob Rensenbrink – świetny holenderski piłkarz, którego autograf udało mi się zdobyć do mojej kolekcji.

Zanim przejdę do samego autografu, kilka słów ode mnie. Rensenbrink był zawodnikiem znanym przede wszystkim z gry w reprezentacji Holandii oraz w klubie Anderlecht. Kojarzony jest z sukcesami na mistrzostwach świata w 1974 i 1978 roku, gdzie jego drużyna zdobywała srebrne medale. To zawodnik, który zapisał się w historii piłki nożnej, m.in. strzelając jubileuszowego gola na mundialu w 1978 roku. Bardzo cieszę się z tego autografu, ponieważ Rensenbrink to piłkarz, który ma swoje miejsce w historii futbolu. Tego typu zdobycz ma dla mnie dużą wartość, szczególnie że dotyczy zawodnika z tak ciekawą karierą.Podsumowując, zdobycie autografu Roba Rensenbrinka było dla mnie świetnym doświadczeniem i kolejnym krokiem w rozwijaniu mojej kolekcji. 

 

Jest to mój 52 autograf z listy FIFA 100

 

758. Leo Beenhakker

 Cześć,
Dziś chciałbym przedstawić wam autograf, który otrzymałem od Leo Benhakkera. Benhakker to holenderski trener i działacz piłkarski. Jako piłkarz grywał w amatorskich klubach – Tediro Rotterdam, Xerxes Rotterdam oraz Zwart Wit '28. W połowie lat 60. rozpoczął karierę szkoleniową. Przez wiele lat był pierwszym asystentem Rinusa Michelsa, trenera reprezentacji Holandii, a dwukrotnie – w latach 1985–86 i podczas Mundialu 1990 – pełnił obowiązki selekcjonera Pomarańczowych. Pracował w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Zdobył trzy tytuły mistrza Holandii (dwa z Ajaksem i jeden z Feyenoordem) oraz Hiszpanii (wszystkie z Realem Madryt). W latach 2005–2006 prowadził drużynę narodową Trynidadu i Tobago, którą, jako pierwszy szkoleniowiec w historii, wprowadził do finałów mistrzostw świata. W latach 2006–2009 był selekcjonerem reprezentacji Polski, którą jako pierwszy szkoleniowiec wprowadził do mistrzostw Europy. 

Autograf zdobyłem pisząc prośbę na adres prywatny byłego trenera.

 

Poniższe dwa zdjęcia przeznaczam na wymianę: 

Jak zdobyty : Prośba na adres prywatny

 Ile czekałem: 25 dni

Jakość: Oryginał

756. Fabien Barthez

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam autograf pochodzący od znakomitego francuskiego bramkarza - Fabiena Bartheza.

Na początku kariery grał jako obrońca, jednak z czasem zmienił pozycję i zaczął występować jako bramkarz. W reprezentacji zadebiutował 25 maja 1994 w wygranym 1:0 meczu z Australią. W 1998 roku przyczynił się do zdobycia przez reprezentację Francji tytułu Mistrza Świata w piłce nożnej. Dwa lata później zdobył tytuł Mistrza Europy. Z Trójkolorowymi zdobył również Puchar Konfederacji w 2003 roku oraz srebrny medal na Mundialu 2006 w Niemczech. Jest wraz z Peterem Shiltonem współrekordzistą pod względem liczby rozegranych meczów z czystym kontem (po 10 meczów) na Mistrzostwach Świata.

Jego transfer z AS Monaco do Manchester United kosztował 15 mln dolarów.

Grał w następujących klubach: Toulouse FC, AS Monaco, Manchester United, Olympique Marsylia, FC Nantes. 

Ogromnie się cieszę z tego podpisu w swojej kolekcji, gdyż Barthez jest jednym z moich ulubionych bramkarzy.

Jak zdobyty : Wymiana

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał

755. Mirko Vučinić

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam autograf, który pochodzi od czarnogórskiego piłkarza, występującego na pozycji napastnika - Mirko Vucinicia.

Pochodzi z 70-tysięcznego miasta Nikšić. Tam też rozpoczynał swoją piłkarską karierę, zapisując się do klubu Sutjeska Nikšić, który od paru lat występował w pierwszej lidze Serbii i Czarnogóry. Najpierw grał w zespole juniorów, a do pierwszego zespołu został włączony w sezonie 1999/2000. Długo czekał na swój debiut w lidze. Swój pierwszy mecz rozegrał dopiero w rundzie wiosennej mając zaledwie niespełna 17 lat. W sezonie zagrał tylko 9 meczów, ale zdołał zdobyć 4 bramki, i tym samym pokazał swój nieprzeciętny talent. Te 4 bramki nieznacznie pomogły drużynie Sutjeski w zajęciu wysokiego 5. miejsca w lidze. Utalentowanym młodzieńcem zainteresowało się włoskie US Lecce i latem 2000 wciąż 17-letni Vučinić wyjechał do Włoch. W Serie A w barwach Lecce zadebiutował 18 lutego 2001 w przegranym 0:1 meczu z AS Roma. W swoich pierwszych dwóch sezonach w Serie A rozegrał 8 meczów. Próbkę swoich umiejętności mógł pokazać w sezonie 2002/2003 podczas gry Lecce w Serie B. Tam zdobył 5 bramek w 28 meczach, ale najważniejsze, że trener Delio Rossi widział młodego Czarnogórca w pierwszym składzie zespołu. Jednak po powrocie Lecce do Serie A Vučinić znów był tylko rezerwowym i zagrał raptem w 12 meczach ligowych niewiele pomagając swojej drużynie w utrzymaniu się w lidze. Sezon 2004/2005 to wielki popis Vučinicia, który stworzył jeden z najskuteczniejszych ataków w lidze razem z Bułgarem Waleri Bożinowem. Jego 19 bramek w sezonie zamknęło usta wszystkim krytykom, którzy już nie wierzyli w talent Vučinicia. Po sezonie został przez włoską prasę uznany najlepszym graczem młodego pokolenia w Serie A. Był najlepszym strzelcem swojego zespołu, a w lidze klasyfikacji strzelców uplasował się na 5. pozycji. Więcej bramek od niego zdobyli wówczas tak dobrzy zawodnicy jak Lucarelli, Luca Toni, Alberto Gilardino i Vincenzo Montella. Sezon 2005/2006 nie był już dla Vučinicia i drużyny Lecce tak dobry jak poprzedni. Zdobył 9 goli w 34 meczach, a jego drużyna opuściła szeregi Serie A. Wiadome już było, iż Vučinić nie będzie grać na zapleczu ekstraklasy i latem 2006 najkonkretniejszą ofertę złożyła mu stołeczna Roma. Tuż przed zamknięciem okna transferowego, 30 sierpnia 2006 Mirko Vučinić podpisał z rzymskim klubem roczny kontrakt z opcją przedłużenia na 4 kolejne. Rocznie miał zarabiać 900 tysięcy euro, zespół Lecce otrzymał za Vučinicia kwotę 3,3 miliona euro. W Romie Vučinić zadebiutował 22 października w zremisowanym 1:1 ligowym pojedynku z Chievo Werona. 11 stycznia 2009 roku strzelił dwa gole w zremisowanym 2:2 spotkaniu Serie A przeciwko Milanowi. 1 sierpnia 2011 odszedł do Juventusu F.C. za kwotę 15 mln euro, podpisując kontrakt na cztery lata.

Jak zdobyty : Wymiana

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał

754. Paolo Guerrero

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam autograf pochodzący od peruwiańskiego napastnika - Paolo Guerrero. Jest wychowankiem Alianza Lima. W 2002 roku podpisał kontrakt z Bayernem. Dobra postawa w drugiej drużynie Bawarczyków zaowocowała powołaniem do pierwszego zespołu, gdzie Guerrero zadomowił się już na stałe, a następnie w 2006 roku trafił do Hamburger SV. Przez 6 sezonów w Hamburgu Guerrero był jednym z podstawowych zawodników drużyny, notując 134 występy ligowe zdobywając w nich 37 bramek. W kwietniu 2010 roku został ukarany przez klub rekordową karą za rzucenie bidonem w twarz kibica na trybunach. W lipcu 2012 roku Guerrero został zawodnikiem Corinthians. W grudniu tego samego roku zdobył dwie bramki w meczach Klubowych Mistrzostw Świata, dzięki czemu jego klub zwyciężył w tym turnieju. W 2013 roku Corinthians zdobył Recopa Sudamericana. W 2015 roku wygasł jego kontrakt i został wolnym zawodnikiem. Po zakończeniu Copa América 2015, Guerrero został piłkarzem CR Flamengo. W sierpniu 2018 roku został zawodnikiem SC Internacional. 

Pierwszym seniorskim turniejem międzynarodowym, w którym Guerrero zagrał w reprezentacji było Copa América 2007. Peru doszło wtedy do ćwierćfinału, przegrywając w nim z Argentyną 0:4. Guerrero grał we wszystkich meczach, zdobywając jedną bramkę, przeciwko Urugwajowi. Na Copa América 2011 Peru niespodziewanie zajęło 3. miejsce, pokonując inną sensację turnieju Wenezuelę 4:1. Paolo Guerrero strzelił w tym meczu 3 gole (hat-trick), zaś w całym turnieju zdobył w sumie 5 bramek, co uczyniło go królem strzelców tej edycji Copa América. W 2015 roku zagrał po raz trzeci na Copa América, gdzie Peru zajęło po raz drugi z rzędu trzecie miejsce. Guerrero tymczasem znów został najlepszym strzelcem turnieju zdobywając 4 bramki (3 gole w ćwierćfinale przeciwko Boliwii i 1 gol w meczu o trzecie miejsce z Paragwajem). Rok później podczas Copa América Centenario został najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Peru, po tym jak zdobył zwycięską bramkę w meczu przeciwko Haiti. W 2018 roku po zawiłościach prawnych związanych z podejrzeniem o stosowanie dopingu zadebiutował na Mistrzostwach Świata. W ostatnim meczu grupowym przeciwko Australii zdobył bramkę ustalającą wynik meczu na 2-0 dla Peru.

Jak zdobyty : Wymiana

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał

753. Alaksandr Hleb

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam autograf pochodzący od białoruskiego piłkarza grającego na pozycji ofensywnego pomocnika - Alaksandra Hleba.

Przygodę z profesjonalną piłką zaczął w 1998 roku w BATE Borysów. W 2000 roku przeniósł się do niemieckiego VfB Stuttgart - rozegrał tam 137 spotkań. W Arsenalu zadebiutował podczas spotkania przeciw Chelsea dnia 7 sierpnia 2005 roku. W sezonie 2005/2006 dotarł z klubem do finału Ligi Mistrzów, przegranego z FC Barcelona 1:2. Hleb grał również w meczu finałowym. Pobyt w Londynie zakończył z dorobkiem 89 meczów i 7 goli.

Z początkiem sezonu 2008/2009 został piłkarzem FC Barcelona. Z nowym klubem podpisał 4-letni kontrakt. W tym samym sezonie wraz z Barcelona wygrał potrójna koronę. W finale FC Barcelona pokonała Manchester United 2:0. W 2009 roku przeszedł na zasadzie wypożyczenia do VfB Stuttgart. W 2010 roku powrócił do FC Barcelony, aby na zasadzie wypożyczenia dołączyć do Birmingham City.

31 sierpnia 2011 roku został wypożyczony do VFL Wolfsburg. Pod koniec stycznia 2012 roku rozwiązał kontrakt z FC Barcelona i 17 stycznia 2012 roku podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Krylja Sowietow Samara. W lipcu 2012 roku związał się ze swoim byłym klubem BATE. W reprezentacji Białorusi zadebiutował 6 października 2001 r. podczas meczu z Walią. 

Autograf pochodzi z wymiany, za którą serdecznie dziękuję ! 

Jak zdobyty : Wymiana

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał

752. Carmine Nunziata

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam autograf należący do byłego piłkarza i trenera włoskiej piłki nożnej - Carmine Nunziaty.

Nunziata to środkowy pomocnik, który dorastał w Interu , zadebiutował w pierwszej drużynie Pucharu Włoch w latach 1985-1986, grając dwa mecze z Romą . 

18 lipca 2012 został asystentem technicznym Devisa Mangii do kierowania włoska kadrą U-21 . W dniu 2 lipca 2013 roku, wraz z przybyciem Luigiego Di Biagio jako trenera do lat 21 , został asystentem trenera. 4 sierpnia 2017 r. Objął kierownictwo zespołu do lat 17. Dwa razy z rzędu udaje mu się awansować do finału europejskiej kategorii, przegrywając w obu meczach z Holandią. Autograf jest dla mnie szczególnie ważny, ponieważ Nunziata był w sztabie szkoleniowym drużyny Milanu w sezonie 2010/2011.

Jak zdobyty : Wymiana

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał

750. Giuseppe Bergomi

Cześć,

Dziś chciałbym pokazać wam kolejny autograf z listy FIFA 100, a należy on do włoskiego bocznego obrońcy i stopera - Giuseppe Bergomiego. Giuseppe to złoty medalista MŚ 82 i zdobywca 3 miejsca na MŚ 90. Brązowy medalista ME 88. Przez całą karierę związany z Interem Mediolan.

W lidze pierwszy mecz rozegrał w sezonie 1980/1981. W ciągu następnych 19 lat, w barwach Interu pojawił się na boisku w ponad 700 spotkaniach (we wszystkich rozgrywkach), karierę kończąc w 1999. Z mediolańskim klubem zdobył mistrzostwo i Superpuchar Włoch w 1989 oraz trzykrotnie Puchar UEFA (1991, 1994, 1998).

W reprezentacji Włoch debiutował tuż przed mistrzostwami świata w Hiszpanii, wiosną 1982. W trakcie turnieju wywalczył stałe miejsce w pierwszym składzie drużyny, wraz z kolegami z zespołu świętując tytuł mistrzowski. Przez następną dekadę był pewniakiem w kadrze (MŚ 86, ME 88 – brązowy medal, MŚ 90), jednak po przegranych eliminacjach EURO 92 zniknął z niej na wiele lat. W drużynie narodowej pojawił się ponownie w 1998 i zagrał w kolejnym turnieju mistrzostw świata. Łącznie na czterech turniejach (82, 86, 90, 98) rozegrał 16 spotkań, a w reprezentacji w latach 1982–1998 wystąpił 81 razy i zdobył 6 bramek.

 

 

Jak zdobyty : Kupno

 Ile czekałem: -

Jakość: Oryginał